“นักรบหายไปไหน ทำไมพวกเขาไม่มา” ซูวิ่งไปถามนักเล่านิทานทันทีที่ฝุ่นดินปืนจางลง
“นักรบหายไปไหน ทำไมพวกเขาไม่มา” ซูวิ่งไปถามนักเล่านิทานทันทีที่ฝุ่นดินปืนจางลง
“Where did the warriors go? Why haven’t they come?” Soo runs to ask the storyteller as soon as the dust of gunpowder begins to settle.
กิตติพล สรัคคานนท์ เขียนSummer Panadd วาด [To read “A Tale of Cruelty” in English translation with an introduction, click here] คัดจาก ขอศาลได้พิจารณาพิพากษาลงโทษตามกฎหมา (ตำหนัก, 2561) หน้า 4-8 อาหารบางอย่างเมื่อได้รู้ถึงส่วนประกอบหรือกรรมวิธีที่ใช้ปรุงจะเอร็ดอร่อยขึ้นอีกหลายเท่า แต่อาหารบางชนิดจะเลิศรสได้ก็ต่อเมื่อเราไม่รู้ว่ามันทำจากอะไรหรือมีวิธีการพันลึกพิสดารเพียงใดกว่าจะได้มา เช่นเดียวกับเรื่องเล่าเรื่องแต่งบางเรื่องที่จะบันเทิงได้ก็ต่อเมื่อท่านไม่รู้ว่าแท้จริงมีความเป็นมาอย่างไร เรื่องที่ข้าพเจ้ากำลังจะเล่าต่อไปก็มีลักษณาการเช่นนี้ ดังนั้นเพื่อให้กระแสของความรื่นรมย์สามารถหลากไหลสะดวกดาย ก็ขอให้ทุกท่านคิดเสียว่าทั้งหมดมาจากจินตนาการอันฟุ้งซ่านของข้าพเจ้าเอง จงอย่าได้พยายามไปดั้นด้นหาความจริงหรือนึกเปรียบเทียบข้าพเจ้าเข้ากับบุคคลที่มีตัวตนบนโลกคนใดเลย เหมือนดังที่มหาปราชญ์ได้กล่าวไว้ว่า โลกเรานั้นดีเกินกว่าจะเป็นสถานที่ของคนไม่ดี การปล่อยคนไม่ดีเพ่นพ่านไร้การควบคุมคือหายนะที่เกิดแก่คนดีอันเป็นเผ่าพันธุ์เดียวที่คู่ควรกับโลกใบนี้ การเป็นคนดีคือสิ่งที่ข้าพเจ้ารัก เพราะคนดีคือผู้ที่สามารถตัดสินได้ว่าใครคือคนเลว คนชั้นต่ำกเฬวราก คนดีบนโลกใบนี้จึงต้องมีอยู่อย่างจำกัด และก็เป็นเหมือนปราชญ์อีกท่านได้กล่าวไว้ว่า คนดีต้องดิ้นรนเพื่อให้ตนสามารถดำรงอยู่ต่อไปได้ ถ้าต้องทำการใดในทางตรงกันข้ามกับความดี เพื่อรักษาความเป็นคนดีของเราไว้ ก็ล้วนเป็นเรื่องจำเป็น เฉกเช่นการโกหก … Continue reading ทารุณนิทาน
Written by Kittiphol SaragganondaTranslated by Tyrell HaberkornIllustrated by Summer Panadd [คลิกที่นี่เพื่ออ่าน “ทารุณนิทาน” ฉบับภาษาไทย] May the Court Consider Delivering a Guilty Verdict in Accordance with the Rule of Dogs (ขอศาลได้พิจารณาพิพากษาลงโทษตามกฎหมา, 2018), the anthology which opens with Kittiphol Saragganonda’s story, “A Tale of Cruelty,” does not have … Continue reading A Tale of Cruelty
“ลุงเชื่อไหม ถึงแม้ตอนนี้ผมจะหนีมาอยู่ในประเทศที่เหมือนจะมีทั้งอนาคตและปราศจากสงครามได้แล้ว แต่ผมไม่เคยหนีพ้นจากสงครามไปได้เลย”
“Uncle, do you believe it? Even though I fled to a country that seems to have a future and is free of war, I haven’t escaped from war at all.”
“คุณไม่รู้ว่าคุณควรจะรู้สึกดีใจหรือเสียใจกับหนุ่มสาวนักปฏิวัติเหล่านั้น ซานดินิสตาชนะสงครามกลางเมือง ซานดินิสตาชนะเลือกตั้ง แต่เขาและเธอไม่มีโอกาสได้เฉลิมฉลอง”
“You do not know if you should feel joy or sorrow for the young revolutionaries. The Sandinistas won the civil war. The Sandinistas won the election. But neither they nor you had a chance to celebrate.”
“ขณะนั่งเอกเขนกในบ้าน สายตาจดจ่อภาพปรากฏบนจอโทรทัศน์ เราอาจกำลังคิดว่าก้นติดตรึงอยู่กับโซฟา หากในความเป็นจริง เรามิได้หยุดนิ่ง ที่แท้เดินทางถอยย้อนสู่โลกยุคไดโนเสาร์เป็นใหญ่”
“As we lounge around at home, eyes fixed on the images on television screen, we may think that our butts are glued to the sofa, but in reality we do not stay in place: we’re traveling back to the age where dinosaurs reigned/will reign supreme.”